Ozonoterapia to jedna z najczęściej stosowanych metod medycyny wspomagającej u pacjentów onkologicznych. Wykorzystuje ozon (O₃) – aktywną formę tlenu, która po podaniu do organizmu rozkłada się do tlenu (O₂), tworząc warunki niesprzyjające rozwojowi patogenów i procesów beztlenowych.
Ozonoterapia to metoda, w której wykorzystuje się ozon – mieszaninę tlenu z jego aktywną formą (O₃). W medycynie stosowany jest w precyzyjnych dawkach, podawanych ogólnoustrojowo lub miejscowo.
Dzięki silnym właściwościom utleniającym ozon:
To najczęściej stosowana metoda ozonoterapii ogólnoustrojowej. Z krwi pacjenta pobiera się niewielką ilość (zazwyczaj 100–150 ml), następnie miesza ją z kontrolowaną dawką ozonu, po czym wprowadza z powrotem do krwiobiegu.
Proces ten:
To bezpieczna procedura wykonywana w warunkach ambulatoryjnych, bez potrzeby hospitalizacji.
Komórki nowotworowe często funkcjonują w środowisku ubogim w tlen (beztlenowym) – jest to zjawisko opisane jako efekt Warburga. Oznacza ono, że komórki nowotworowe preferują fermentację glukozy zamiast oddychania tlenowego, co sprzyja ich rozwojowi.
Podanie ozonu – który przekształca się w czysty tlen – może zmienić mikrośrodowisko komórkowe, zwiększając utlenowanie tkanek i ograniczając warunki sprzyjające proliferacji nieprawidłowych komórek.
Nie zastępuje to leczenia onkologicznego, ale może stanowić element terapii wspierającej, poprawiający równowagę metaboliczną i samopoczucie pacjenta.
Wspomaga prawidłowe funkcje metaboliczne komórek.
Zwiększa przepływ krwi w tkankach i narządach.
Stymuluje aktywność leukocytów i odpowiedź immunologiczną.
Poprawia równowagę między wolnymi rodnikami a antyoksydantami.
Ozon działa bakteriobójczo, wirusobójczo i grzybobójczo.
Poprawia energię i samopoczucie po terapii onkologicznej.
Wspomaga wydolność mitochondriów przez komórki.
Aktywuje procesy metaboliczne enzymatyczne w wątrobie.
Oprócz terapii ogólnoustrojowej, ozon może być stosowany również miejscowo, np.:
Terapia miejscowa może wspierać działanie systemowe, poprawiając stan mikroflory i redukując miejscowe stany zapalne.
Autohemotransfuzja ozonowa rekomendowana jest dla pacjentów:
Ocena wskazań i bezpieczeństwa przed rozpoczęciem terapii.
Pobieranie niewielkiej ilości krwi (100-150 ml) w warunkach sterylnych.
Zmieszanie pobranej krwi z kontrolowaną dawką ozonu.
Czas trwania: około 15-20 minut. Cykl terapeutyczny: zwykle 1–2 razy w tygodniu przez 10-30 sesji.
Skontaktuj się z nami i zadbaj o dotlenienie organizmu